با افزایش تولید و استفاده فراوان از مواد پلیمری، افزایش مقدار این مواد به‌صورت ضایعات پلیمری به جهت زیست تخریب ناپذیر بودن این مواد و مخاطرات فراوان زیست‌محیطی که ایجاد می‌کنند، به یک مسئله مهم تبدیل گردیده است. بر این اساس به‌طور مثال در سال ۲۰۰۸ در کشور امریکا ۶/۳۳ میلیون تن ضایعات پلیمری تولید شد که از این میان ۸/۴ میلیون تن بازیافت یا توسط دیگر فرایندها به انرژی تبدیل شد و حدود ۹/۲۸ میلیون تن که بیش از ۸۵% کل ضایعات پلیمری وارد محیط‌زیست شدند. به‌طورکلی حجم رو به افزایش ضایعات پلاستیک که یکی از مهم‌ترین محصولات نفتی بوده و تولید آن‌ها به‌تنهایی ۸-۷% نفت کره‌ی زمین را مصرف می‌کند به مسئله‌ی روز جهانی تبدیل شده است. همچنین صدمات و آلودگی‌های جبران‌ناپذیر ناشی از دفن، سوزاندن یا رها کردن زباله‌های پلاستیکی، اهمیت بازیافت را بیش‌ازپیش جلوه‌گر می‌سازد. بر این اساس با توجه به اینکه اکثر مواد پلیمری نیاز به محل دفع زباله‌ای خاصی دارند که امروزه این محل‌ها رو به کاهش است، نیاز به دانش بازیافت مؤثر بسیار مهم گردیده است. بازیافت علاوه بر کاهش آلودگی محیط‌زیست، با برگرداندن مواد و انرژی به چرخه مصرف می‌تواند از درآمدزایی بالایی برخوردار باشد.
پیرولیز می‌تواند به‌عنوان راه‌حلی برای بازیافت انبوه پلاستیک‌هایی که هیچ‌گونه ارزش تجاری ندارند، موردتوجه قرار گیرد. محصولات پیرولیز بسته به نوع خوراک و شرایط عملیاتی متغیر می‌باشند. پیرولیز در راکتورهای مختلف در بازه‌های متنوع دما، فشار و زمان اقامت امکان‌پذیر می‌باشد. استفاده از پیرولیز جهت تولید سوخت و به‌خصوص نوع گازی آن را، گاز سازی و تولید مواد سنگین نظیر واکس‌ها، آروماتیک‌ها و مواد روغنی را مایع سازی می‌نامند. بازده تولید سوخت گاه تا ۸۰ درصد امکان‌پذیر است حتی در پیرولیز تحت خلأ و دمای پایین سوخت به‌دست‌آمده می‌تواند مشابه دیزل، بنزین باشد. سوخت دیزل به‌دست‌آمده دارای سولفور کمی است و خواص آن مشابه سوخت تولیدی در پالایشگاه می‌باشد. برخی پلاستیک‌ها نظیر پلی متیلن، متا اکریلات PMMA، مونومر اولیه خود یعنی MMA را با خلوص بالای ۹۷% تولید می‌کنند. بر این اساس فرایند پیرولیز می‌تواند یکی از بهترین گزینه‌ها در مدیریت ضایعات پلیمری باشد که علاوه بر حذف این نوع زباله از محیط‌زیست، با تولید مواد با ارزشی مانند انواع سوخت‌ها سودآوری بالایی داشته باشد و با توجه به افزایش مصرف انواع سوخت‌ها و از طرفی افزایش تولید ضایعات پلیمری، بخشی از نیاز بازار سوخت را تأمین کند.